Doświadczenie z dwiema "szczelinami" w czasie
Światło przepuszczone przez dwie szczeliny ujawnia swoją falową naturę. A gdyby tak przeprowadzić doświadczenie, gdzie wiązka światła zamiast otworów w przegrodzie przestrzennej, będzie musiała pokonać przeszkodę… w czasie?
Dwa kubity i kwantowy niesporczak
Splątanie kwantowe to jedno z najbardziej zdumiewających zjawisk fizycznych. Z kolei niesporczaki należą do najniezwyklejszych oraz najwytrzymalszych znanych organizmów. Co może nam przynieść synteza obu tych tematów?
Wnyki na niewidzialne cząstki – o detektorach ciemnej materii
Kolejne obserwacje kosmosu uprawdopodobniają model, zgodnie z którym 80% materii pozostaje poza zasięgiem wzroku. Jednak do pełni szczęścia fizycy potrzebują konkretu: zarejestrowania cząstki stanowiącej budulec ciemnej materii.
Zegary na wysokościach – o testowaniu grawitacyjnej dylatacji czasu
Jeśli mieszkasz na parterze, fizyka jest dla Ciebie łaskawa. Zgodnie z założeniami ogólnej teorii względności powinieneś starzeć się nieco wolniej od sąsiadów z góry.
Nobel za optyczną pęsetę – krótko i niezbyt przejrzyście
Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za rok 2018 podzielili się Gérard Mourou, Donna Strickland oraz Arthur Ashkin, których łączy nieoceniony wkład w rozwój fizyki laserów. Z tej okazji opowiem pokrótce o najciekawszym (moim zdaniem) z docenionych dokonań, czyli o „optycznej pęsecie” Ashkina.
Człowiek, który wiedział wszystko – Thomas Young
Kto jest dla Was uosobieniem geniuszu? Kto dysponował najbardziej bystrym, ciekawskim oraz wszechstronnym umysłem w dziejach? Wielu wskaże na Leonarda da Vinci, inni Newtona lub Teslę – poniekąd słusznie. A ilu wymieni nazwisko Thomasa Younga?
Foton na miarę kota Schrödingera
Pomysł polegający na sprzężeniu życia zwierzęcia z losem pojedynczej cząstki miał kolosalne znaczenie, zarówno teoretyczne jak i dydaktyczne. Zawierał jednak sporą wadę: mógł być zrealizowany wyłącznie na papierze.
Polaryzacja światła to jedna z najbardziej podstawowych cech fali elektromagnetycznej, od dekad wykorzystywana w fotografii, kinematografii czy optyce. Mimo to rodzi pytania, nad którymi warto się pochylić.
Podniebna próba szczególnej teorii względności
„Czas jest względny i zależny od obserwatora” – rzekł w 1905 roku Albert Einstein. „Wspaniale!” – odparli po siedmiu dekadach Joseph Hafele i Richard Keating – „zatem zmierzmy to zjawisko za pomocą zegara atomowego!”
Najpiękniejsza weryfikacja ogólnej teorii względności
Einsteinowska wizja elastycznej czasoprzestrzeni przetrwała stulecie wymagających testów. Do najbardziej wyrafinowanych należała misja Gravity Probe B.
Poprzednie Następne
Ostatnie komentarze: