Ciemna energia: Niewidzialna ręka wszechświata
Wszystko co jesteśmy w stanie zobaczyć – miliony galaktyk wypełnione miliardami gwiazd, piękne mgławice, niezliczone układy planetarne, potężne supernowe i błyski gamma – stanowią mniej niż pięć procent składu wszechświata. W wielkiej kosmicznej zupie, cała znana nam materia to jedynie drobna kostka rosołowa rozpuszczona we wszechobecnej energii próżni. Ciemnej energii.
Ciemna materia: Niewidzialne rusztowanie wszechświata
Fizycy przez wieki przyzwyczaili się do badania tego co obserwowalne. Niestety w pewnym momencie prądy nauki poprowadziły nas na zupełnie nieznane wody rzeczy trudnych lub nawet niemożliwych do naocznego zbadania. Jedną z nich jest ciemna materia – mogąca stanowić główny budulec całej fizycznej rzeczywistości.
Struktura wszechświata oraz mechanizmy wielkiego wybuchu zawsze wzbudzają wielkie zainteresowanie, i to nie tylko w społeczności fizyków. Wystarczy prześledzić komentarze pod pierwszym lepszym artykułem poświęconym powyższym zagadnieniom, aby zauważyć jakie pytania stale rozpalają ludzką ciekawość. Na szczycie znajdują się niezmiennie zagadnienia podstawowe, dotyczące rozmiaru, wieku i kształtu kosmicznej areny.
Co znajdziemy na krańcu wszechświata?
Od Księżyca dzieli nas 380 tysięcy kilometrów. Od wystrzelonego czterdzieści lat temu Voyagera 1, jakieś 20 miliardów kilometrów. Najdalej położone, widoczne gołym okiem gwiazdy, migają do nas z dystansu ponad 3 tysięcy lat świetlnych (28 biliardów kilometrów!). A co powiecie na wycieczkę do miejsc oddalonych o trudną do wyobrażenia odległość, kilkudziesięciu miliardów lat świetlnych?
Trzy relikty wielkiego wybuchu
Już prekursor idei wielkiego wybuchu – Georges Lemaître – nie wierzył aby tak dramatyczne wydarzenie mogło nie pozostawić po sobie widocznych do dziś śladów. Według Belga, początkowym produktem rozkładu „pierwotnego atomu” musiało być coś w rodzaju korpuskularnego promieniowania tła. Dopiero upływ czasu pozwolił na wytrącenie z niego pierwszych atomów, które wypełniły kosmos w formie gazu.
Pewnie większość z was słyszała o słynnych katalogach Messiera oraz New General Catalogue, klasyfikujących tysiące obiektów widocznych na ziemskim nieboskłonie. Amerykański Caltech postanowił być bardziej oryginalny. Odrzuciwszy trzy czwarte z bliźniaczych galaktyk eliptycznych, spiralnych z poprzeczką lub bez poprzeczki, utworzył Atlas of Peculiar Galaxies – listę najbardziej osobliwych pod względem kształtu i morfologii galaktyk. Poznajmy […]
Dlaczego wszechświat ma 92 mld lat świetlnych średnicy?
Już ze sto razy kierowano do mnie, skądinąd bardzo trafne pytanie: dlaczego średnica obserwowalnego wszechświata wynosi aż 92 miliardy lat świetlnych? Dlaczego, skoro jego wiek ocenia się na niecałe 14 miliardów lat?
Na początku była osobliwość. Jeden niezwykle mały punkt, o niewyobrażalnej gęstości i energii. Cofnijmy się do pierwszej sekundy istnienia, aby zrozumieć jak potężne musiało być wydarzenie, które dało początek czasowi, przestrzeni oraz milionom galaktyk skupiającym miliardy gwiazd.
Pamiętacie bajkę o Złotowłosej i trzech niedźwiadkach? Choć może wydać się to dziwne, imię tej bajkowej postaci trafiło na stałe do kosmologicznego żargonu.
Kosmologiczna herezja - zmienna prędkość światła
Nieczęsto zdarza się aby program telewizyjny, dotyczył alternatywy dla uznanej powszechnie teorii naukowej. Z miłym zaskoczeniem przyjąłem więc materiał opowiadający o nietypowej teorii VSL – zmiennej prędkości światła.
Ostatnie komentarze: