Gwiazdy, newsy naukowe

Podwójna detonacja supernowych typu Ia

Super­nowe, czyli spek­ta­ku­larne eks­plo­zje wień­czące żywot części gwiazd, wystę­pują w różnych odmia­nach. Do naj­po­pu­lar­niej­szych i naj­bar­dziej ener­ge­tycz­nych należy typ Ia. Mamy z nim do czy­nie­nia w przy­padku układów podwój­nych, gdzie maleńki i gęsty biały karzeł ściąga na siebie materię towa­rzy­szą­cego olbrzyma, by po prze­kro­cze­niu pewnego progu wybuchnąć.

Astro­fi­zycy z Berkeley opisali na łamach Astro­phy­si­cal Journal Letters, przy­pusz­czalny nowy podtyp super­no­wych Ia z “podwójną deto­na­cją”. Ślady takich zjawisk znamy od kilku dekad. Zakłada się, że po prze­kro­cze­niu przez białego karła masy 1,44 Słońca (granica Chan­dra­se­khara), najpierw znisz­cze­niu ulega jego zewnętrzna warstwa helowa, co szybko inicjuje kolejny wybuch wnętrza zło­żo­nego głównie z węgla.

Ekipa Kena Shena uważa, że przy­naj­mniej niektóre z obser­wo­wa­nych super­no­wych nie nastę­pują w układzie karzeł-olbrzym, lecz w systemie dwóch białych karłów. Co jeszcze dziw­niej­sze, przy zacho­wa­nia spe­cy­ficz­nych warunków nie­rów­no­wagi ter­mo­dy­na­micz­nej, eks­plo­zja ma nastę­po­wać jeszcze przed prze­kro­cze­niem granicy Chan­dra­se­khara. Na chwilę obecną znamy trzy przy­kłady super­no­wych odpo­wia­da­ją­cych uzy­ska­nym rezultatom.

Cały artykuł: K. J. Shen, S. Blondin, D. Kasen, Non-local Thermodynamic Equilibrium Radiative Transfer Simulations of Sub-Chandrasekhar-mass White Dwarf Detonations, “Astrophysical Journal Letters”, vol. 909, nr 2, [online: https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041–8213/abe69b].
Total
0
Shares
Inne teksty